Ziekte van Dupuytren

Wat is de ziekte van Dupuytren?

De ziekte van Dupuytren is een aandoening waarbij bindweefsel in de handpalm en vingers verdikt en verkort. Dit zorgt ervoor dat de vingers, meestal de ringvinger en pink, geleidelijk naar de handpalm trekken.
Het wordt vaak gezien als een soort verharding of verdikking van het bindweefsel onder de huid.
In de meeste gevallen komt de aandoening voor bij mensen boven de 50 jaar, en het komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

De oorzaak is vaak onbekend, maar genetische factoren en sommige gezondheidsomstandigheden zoals diabetes kunnen het risico verhogen.

Diagnose

De diagnose van de ziekte van Dupuytren wordt meestal gesteld door een arts op basis van lichamelijk onderzoek.
De arts kijkt naar de hand en vingers om te zien of er een verdikking of knobbeltje in de handpalm aanwezig is en welke mate de vingers nog kunnen bewogen worden.
Bijkomende beeldvorming is meestal niet nuttig voor dianose.

Behandeling

Conservatief

Indien knobbel klein is en patiënt geen functionele hinder ervaart is er geen behandeling nodig. Het is mogelijk dat ernst niet noemenswaardig zal toenemen in de toekomst. Al zal een knobbel nooit spontaan verdwijnen.

Indien er toch hinder, is behandeling aangewezen.

Lokale corticosteroiden in zalf of crème
Percutane naald aponeurotomie: hierbij wordt de dupuytren-streng verdoofd op de raadpleging, enkele minuutjes later wordt met een fijne naald onder de huid de streng verzwakt en doorgenomen zodat de vinger weer volledig kan strekken. De harde knobbels zijn hiermee niet verdwenen, alleen de streng is onderbroken. Herval treedt in de regel op maar het is een goede techniek wanneer de aantasting nog niet te ver gevorderd is en wanneer de streng zich vooral in de handpalm bevindt.

Operatief

De operatie voor Dupuytren gebeurt meestal onder lokale of regionale verdoving, waarbij de chirurg via snedes in de hand het verdikte bindweefsel verwijdert zodat de vingers opnieuw kunnen strekken.
Na de ingreep krijg je een verband voor maximum 2 weken. Nadien krijg je soms nog een afneembare spalke voor 's nachts, overdag mag je die al frequent uitlaten om de souplesse in de vinger terug te winnen.
Wonde moet proper en droog gehouden worden tot de hechtingen na ongeveer 10–14 dagen verwijderd worden.

Je mag de hand al snel licht gebruiken, maar zware belasting wordt best enkele weken vermeden en oefeningen zijn belangrijk om stijfheid te voorkomen. Het herstel duurt gemiddeld 4 tot 8 weken, met soms nog enkele maanden voor volledig herstel.

Praktisch

	Verblijf daghospitalisatie, u mag 30 min na ingreep ziekenhuis verlaten
	Anesthesie lokale anesthesie
	Duur operatie 30 minuten
	Wondverzorging Geen wondverzorging wanneer u het gipsverband draagt de eerste 1 à 2 weken.Nadien meestal geen specifieke wondzorg meer nodig, tenzij bij meer complexe ingrepen
	Prikjes in de buik u hoeft geen bloedverdunners te nemen na ingreep. Nam u reeds bloedverdunners voor de ingreep dan mag u deze daags nadien heropstarten
	Wassen Na verwijderen gips mag ook de wonde terug nat worden
	Immobilisatie Na een korte immobilisatieperiode met gips (maximaal 2 weken) mag je opnieuw bewegen met de vingers.
	Kinesitherapie al dan niet noodzakelijk, wordt bepaald door arts
	Autorijden volgens advies arts
	Werkonbekwaam 1 maand
	Volledig herstel Afhankelijk van de ernst van de aantasting, maar varieert tussen 1 en 3 maanden.