Calcifiërende tendinitis van de rotatorcuff

Wat is calcifiërende tendinitis van de rotatorcuff?

Calcifiërende tendinitis is een pijnlijke aandoening waarbij kalkafzettingen ontstaan in de pezen van de rotator cuff. De rotator cuff is een groep spieren en pezen die essentieel zijn voor de beweging en stabiliteit van het schoudergewricht. Bij calcifiërende tendinitis hopen calciumkristallen zich op in de pezen, wat pijn en stijfheid veroorzaakt.

De exacte oorzaak van deze aandoening is niet volledig bekend. Mogelijke oorzaken zijn veroudering, overbelasting van de schouder of een verminderde doorbloeding van de pezen. Deze aandoening treft vooral mensen tussen de 30 en 60 jaar en komt vaker voor bij vrouwen.

Symptomen:

Scherpe pijn in de schouder, vooral bij bewegen.
Moeite met het optillen van de arm of reiken naar boven.
Nachtelijke pijn, waardoor slapen moeilijk is.
Stijfheid en een doffe pijn die kan verergeren bij een ontsteking

Diagnose

RX en echografie kunnen beide verkalkingen aantonen. Echter enkel echografie kan beoordelen in welke mate de verkalking ook de pees irriteert.

Omdat sommige verkalking ook geen pijnklachten veroorzaken is het steeds van belang om patiënt te onderzoeken met een lichamelijk onderzoek. Op deze manier kan het verband tussen klachten en aanwezig verkalking meer betrouwbaar gelegd worden.

Behandeling

Conservatieve behandeling

Pijnstilling en ontstekingsremmers: Medicijnen zoals ibuprofen helpen de pijn en ontsteking te verminderen maar werken op lange termijn niet genezend
Shockwavetherapie: Geluidsgolven breken de kalkafzettingen geleidelijk af, dit gaat gepaard met een herstel van het omgevend peesweefsel. wat de pijn verlicht en de genezing stimuleert.
Echogeleide needling/barbotage: met een naald zal de kalkafzetting doorprikt/gespoeld worden
Corticosteroïde-injecties: deze injecties worden gegeven rond de pees met als doel peeszwelling te verminderen maar zullen geen rechtstreeks effect hebben op verkalking
Rust en activiteit aanpassen: Vermijd overbelasting van de schouder en pas dagelijkse activiteiten aan. Voornamelijk bewegingen boven schouderhoogte zullen klachten doen toenemen.

Operatieve behandeling

Als conservatieve behandelingen onvoldoende effect hebben, is een ingreep noodzakelijk

Een artroscopische ingreep voor een verkalkte schouderpees is een minimaal invasieve operatie waarbij de arts kleine sneetjes maakt rond de schouder.
Via deze openingen wordt een camera (artroscoop) ingebracht, zodat de chirurg het gewricht goed kan bekijken.
Met fijne instrumenten wordt vervolgens de kalkafzetting in de pees opgespoord.
De kalk wordt voorzichtig verwijderd of losgemaakt, zodat het lichaam het makkelijker kan opruimen.
Meestal wordt tegelijk ook een decompressie uitgevoerd, waarbij de onderkant van het bovenliggend bot (acromoin) wordt afgeschaafd om meer ruimte te creëren voor de pees.

Revalidatie

Revalidatie speelt een cruciale rol bij het herstel van calcifiërende tendinitis, ongeacht de gekozen behandeling. Het doel is om pijnvrij te bewegen en de schouderfunctie volledig te herstellen.

Bij conservatieve behandelingen richt revalidatie zich op het verbeteren van de mobiliteit en het versterken van de spieren rondom de schouder. Dit proces begint vaak met fysiotherapie, waarbij lichte rek- en stabilisatieoefeningen worden uitgevoerd. Deze oefeningen worden geleidelijk uitgebreid naarmate de schouder sterker en beweeglijker wordt.

Na een operatie verloopt het herstel in verschillende fasen. Tijdens de rustfase, die één tot twee weken duurt, krijgt de schouder de nodige rust om te herstellen van de ingreep. Soms wordt hiervoor een mitella gebruikt om de schouder te ondersteunen. Vervolgens begint de mobiliteitsfase, die ongeveer twee tot zes weken duurt. In deze fase ligt de focus op het herstellen van de bewegingsvrijheid. Hierbij worden passieve en actieve oefeningen uitgevoerd onder begeleiding van een fysiotherapeut.

Na de mobiliteitsfase start de krachtopbouwfase, die doorgaans zes tot twaalf weken duurt. In deze fase worden gerichte oefeningen gedaan om de schouderspieren te versterken en het gewricht te stabiliseren. De laatste fase, de functionele herstelperiode, richt zich op het herstellen van dagelijkse en werkgerelateerde bewegingen.

De totale hersteltijd varieert per persoon, maar met een goed revalidatieprogramma kunnen de meeste mensen hun schouderfunctie volledig herstellen binnen een periode van drie tot zes maanden.

Praktisch

	Verblijf Uitleg
	Anesthesie Uitleg
	Duur operatie Uitleg
	Wondgenezing Uitleg
	Wondverzorging Uitleg
	Prikjes in de buik Uitleg
	Thuisverpleging Uitleg
	Wassen Uitleg
	Fietsen Uitleg
	Krukken Uitleg
	Immobilisatie Uitleg
	Kinesitherapie Uitleg
	Stappen Uitleg
	Sporten Uitleg
	Autorijden Uitleg
	Werkonbekwaam Uitleg
	Volledig herstel Uitleg