Osteoporotische fracturen van de wervelkolom
Wat zijn osteoporotische fracturen van de wervelkolom?
Osteoporotische fracturen van de wervelkolom ontstaan wanneer de botten in de wervelkolom broos worden door osteoporose (botontkalking).
Bij osteoporose wordt de dichtheid van de botten verminderd, waardoor ze gemakkelijker kunnen breken.
Dit type fractuur komt vaak voor bij ouderen, vooral vrouwen na de menopauze, doordat het botverlies in deze fase versnelt.
De fracturen kunnen optreden na een klein trauma, zoals een lichte val of zelfs door gewoon bukken of tillen. In sommige gevallen veroorzaken ze plotse rugpijn maar soms kan de patënt het exacte moment niet herinneren.
Diagnose
De diagnose begint meestal met een grondige anamnese en lichamelijk onderzoek. De arts vraagt naar symptomen, zoals rugpijn en veranderingen in de houding.
Bij vermoeden van een fractuur wordt vaak een röntgenfoto gemaakt om de breuk in de wervelkolom te bevestigen. Soms worden ook andere beeldvormende technieken zoals een CT-scan of MRI-scan ingezet om de ernst van de fractuur beter in kaart te brengen.
Daarnaast kan een botdichtheidsmeting (DEXA-scan) worden uitgevoerd om de mate van osteoporose vast te stellen.
Behandeling
De behandeling van osteoporotische fracturen hangt af van de ernst van de fractuur en de symptomen. In veel gevallen is rust en pijnbestrijding de eerste stap. Pijnstillers zoals paracetamol of ontstekingsremmers kunnen helpen de pijn te verminderen.
Daarnaast kan een brace of corset worden voorgeschreven om de wervelkolom te ondersteunen en de belasting op de fractuur te verminderen.
Bij ernstigere fracturen of als de fractuur niet geneest, kan een operatie nodig zijn. Een veelvoorkomende procedure is een wervelfusie, waarbij de gebroken wervels met elkaar worden verbonden om stabiliteit te herstellen. In sommige gevallen kan een of vertebroplastie worden uitgevoerd.
Bij deze ingrepen wordt cement in de gebroken wervel geïnjecteerd om het bot te versterken.
Deel met je vrienden:
