Impingment

Wat is een mucoïd cyste?

Pijn in de schouder kan het gevolg zijn van een schouderinklemming of impingement. Pezen en een slijmbeurs onder het topje van de schouder hebben dan te weinig plaats om vlot heen en weer te bewegen. Zo’n inklemming is meestal het gevolg van een ontstoken supraspinatuspees (tendinopathie). Meestal raakt het probleem opgelost met rust, geneesmiddelen en kinesitherapie.

Wat?

Bij het bewegen van de schouder moeten de pezen glijden in de nauwe ruimte tussen het dak van het schouderblad (acromion) en de bol van de bovenarm (humeruskop). In deze ruimte kunnen de schouderpezen ingeklemd raken en stilaan verdund en beschadigd worden. We spreken dan van inklemming of impingement. Hierdoor ontstaat er een chronische ontsteking van de schouderpezen (met name de supraspinatuspees). We noemen dit dan ook een supraspinatuspeestendinopathie.

Diagnose

Alle klachten opsommen door een grondig gesprek.
Klinisch onderzoek van de schouder.
Standaard hebben we voldoende aan 2 onderzoeken die in onze dienst eenvoudig te verkrijgen zijn en niet duur voor u of voor de maatschappij.

-Radiografie: de gewone klassieke foto’s geven een beeld over de status van het bot (slijtage, vernauwingen…). Hiermee sporen we ook botaanwas op aan de onderkant van het dak van het schouderblad (acromion): een acromiale haak. Wij vragen steeds “3 opnamen”; hiermee weet de radioloog (bij ons) voldoende.

-Echografie: hiermee kan de radioloog de ontsteking in het peesblad opsporen en ook de uitgebreidheid bepalen. Tevens kunnen we hiermee rotator cuff peesscheuren opsporen. Het onderzoek uitgevoerd door een ervaren radioloog is zeer nauwkeurig, eenvoudig levert geen stralenbelasting op.

Links: normale subacromiale ruimte (normale afstand tussen schouderkop en schouderdak).

Rechts: te nauwe subacromiale ruimte tgv forse acromiale haak (verminderde afstand tussen schouderkop en schouderdak).

Behandeling

Niet-operatieve behandeling

In het beginstadium kan aanpassing van de belasting van de arm (vermijden van bovenarmse bewegingen) en een tijdelijke pijnstiller of ontstekingsremmer (NSAID) volstaan.

Ook kinesitherapie met houdingscorrectie, trainen van de schouderblad stabiliserende spieren en onderhouden van een soepele schouderbeweging kan verdere ontsteking tegen gaan. Het is belangrijk de correcte oefeningen aan te leren en thuis regelmatig gedurende korte oefensessies met een eenvoudige elastiek of rek en een katrol te onderhouden.

Als dat onvoldoende blijkt, geven we op onze raadpleging vaak een injectie in de slijmbeurs (subacromiaal). We gebruiken hiervoor een laag gedoseerd cortisonepreparaat of PRP (geconcentreerd plasma met eigen herstellende eiwitten en plaatjes). Deze injectie kan enkele dagen toename van de pijn veroorzaken; nadien is er een duidelijke pijnverbetering.

Operatieve behandeling: arthroscopische decompressie/acromioplastie

Als de niet-operatieve behandeling faalt en het een chronisch probleem wordt, dan opteren we in sommige gevallen voor een kijkoperatie (arthroscopie).

Hierbij gaan we met een kijkoperatie of arthroscopie (via enkele kleine gaatjes in de huid) met een dunne lens in het schoudergewricht kijken en met kleine instrumenten werken. Zo zullen we met een kleine bolfrees een deel van de onderrand van het dak van het schouderblad (acromion) bijschaven. Ook de verdikte slijmbeurs en losse vezels van het aangetaste peesblad worden verwijderd.

Revalidatie

Het is belangrijk om na de ingreep intensieve revalidatie te volgen. Onmiddellijk bewegen is toegestaan maar zal nog niet mogelijk zijn. Om de beweeglijkheid van de schouder opnieuw te verbeteren zal de kinésitherapeut uw schoudern mobiliseren/rekken. Geleidelijk aan zal u zelf ook uw schouder steeds maar kunnen beweging. Enige pijn tijdens therapie is normaal. Mogelijks heeft u eerste week na ingreep hulp nodig om u aan te kleden. Na een 2 tal week kan u opnieuw autorijden maar schouder volledig in de hoogte brengen kan 3-4 tal weken duren. Volledig herstel duurt 3 tot 4 maanden

Praktisch

	Verblijf dagziekenhuis. Nuchter binnenkomen dag van de ingreep
	Anesthesie algmene verdoving met interscaleenblock
	Duur operatie +/- 40 minten
	Wondgenezing De draadjes mogen verwijderd worden door de huisdokter/thuisverpleegkundige na 2 weken.
	Prikjes in de buik Uitleg
	Wassen wondjes 2 weken droog houden. Douchen toegestaan
	Immobilisatie Draagdoek voor comfort, zo weinig mogelijk.
	Kinesitherapie Uit Onmiddellijk na de ingreep op te starten. Ook zelf dagelijks te oefenen
	Sporten loopband en hometrainer na 2 weken.Andere sporten na 6 weken
	Autorijden na 2 à 4 weken
	Werkonbekwaam afhankelijk van het type werk (gemiddeld 2 maanden).
	Volledig herstel 3 tot 4 maanden