Anterieur enkelimpingement
Wat is anterieur enkelimpingement?
Anterieur enkel impingement (ook wel voetballersenkel genoemd) is een aandoening waarbij structuren aan de voorzijde van het enkelgewricht bekneld raken tijdens beweging. Dit gebeurt vooral bij het omhoog bewegen van de voet (dorsiflexie).
De beknelling kan worden veroorzaakt door botuitsteeksels, ook wel “osteofyten” genoemd, of door verdikt en geïrriteerd weke delen (littekenweefsel, kapsel verdikking). De aandoening komt regelmatig voor bij sporters, vooral na enkelverstuikingen of repetitieve belasting van het enkelgewricht.
Klachten
Patiënten met anterieur enkel impingement ervaren meestal pijn aan de voorzijde van de enkel, vooral bij het lopen, traplopen of hurken. De pijn neemt vaak toe bij het bewegen van de boven naar boven en bij sportactiviteiten. Daarnaast kunnen stijfheid, zwelling en een gevoel van blokkage in de enkel optreden waardoor dagelijkse activiteiten en sportprestaties moeilijk of pijnlijk worden.
Diagnose
Bij lichamelijk onderzoek wordt gekeken naar pijn aan de voorzijde van de enkel, vooral bij het omhoog bewegen (dorsiflexie) van de voet.
Een röntgenfoto kan botuitsteeksels (osteofyten) aan de voorzijde van de enkel aantonen.
Een (dynamische) echo kan ligamentaire letsels en verdikking van het kapsel aantonen.
Bij twijfel over weke delen impingement kan een MRI aangevraagd worden.
In sommige gevallen een CT-scan voor gedetailleerd botonderzoek.
Behandelingen
Conservatieve behandeling
De behandeling start meestal conservatief.
Dit betekent dat de belasting van de enkel wordt verminderd door tijdelijk aanpassen of stoppen van pijn provocerende activiteiten. Rust, koelen en ontstekingsremmende pijnstilling kunnen helpen om klachten te verminderen.
Fysiotherapie is een belangrijk onderdeel en richt zich op het verbeteren van de mobiliteit, spierkracht en stabiliteit.
In sommige gevallen kan een injectie met corticosteroïden worden overwogen om ontsteking en pijn te verminderen.
Operatieve behandeling
Als conservatieve behandeling onvoldoende effect heeft en de klachten blijven bestaan, kan een operatieve ingreep nodig zijn.
Tijdens de operatie worden de beknellende structuren aan de voorzijde van de enkel verwijderd, zoals botuitsteeksels of verdikt weefsel.
Dit gebeurt via een kijkoperatie (arthroscopie), wat meestal zorgt voor minder weefselschade en een sneller herstel. Hierbij worden 2 kleine incisies gemaakt (5tal mm).
Na de operatie volgt een revalidatietraject met fysiotherapie om de beweeglijkheid, kracht en functie van de enkel te herstellen. De meeste patiënten ervaren een duidelijke afname van pijn en verbetering van hun bewegingsvrijheid.
Praktisch
| Verblijf dagziekenhuis | ||
| Anesthesie Algemene narcose, eventueel in combinatie met locoregionale anesthesie | ||
| Duur operatie 45 minuten | ||
Wondgenezing
| ||
| Wondverzorging Ontsmetten en pleister (hoeft niet dagelijks) | ||
| Prikjes in de buik 10 dagen | ||
| Thuisverpleging eventueel voor prikjes in de buik | ||
| Wassen wonde niet nat maken voor verwijderen van hechtingen | ||
| Fietsen vanaf 2 weken | ||
| Krukken gedurende eerste 2 weken na ingreep | ||
| Immobilisatie geen gipsimmobilisatie | ||
| Kinesitherapie Oefentherapie vanaf 2 weken na ingreep | ||
| Steunname Direct na de operatie mogelijk | ||
| Sporten joggen vanaf 3-4 weken contactsporten vanaf 4-6 weken | ||
| Autorijden vanaf 2 weken | ||
| Werkonbekwaam zittend beroep: 2-4 weken fysiek beroep: 4- 6 weken | ||